23:14.. Azad ile konuşurken bir solukta yazdığım yazı..

ıssız toprakların hazin hüznünü yaşıyorum dökülenn sonbahar yaprakları gibi..en hafif rüzgardan bile etkileniyorum.. usulca kopuyorum ağacımdan .. sürükleniyorum bilmediğim ıssız bahçelere.. toprak kokusu var yağmur çisiltisine eşlik eden.. ve ben ıssızlıktan şikeyet etmemeyi öğrendim o vakitlerde bir insan sesiyle ürperirken.. toplanıp geri dönüşü olmayan yollara süreklenişini izlerken ben gibi görünnenlerin. her birinde aldım dersimi en acı tınısıyla.. şimdi düşünüyorum o kalabalığın içinde bir kuytu bulup nasıl saklanacağımı ??